خطاب قرار داده و از آنها بخواهم كه در احياى مراسم عزاى اهل بيت عليهم السلام ، در ايام شادى و حزن آن بزرگواران و اقامهء مجالس عزادارى براى مصائب اهل بيت عليهم السلام تلاش نمايند و ضمن برگزارى مجالس با عظمت و پر شكوه ، آن را با امور موهن ، از قبيل كف زدن و استعمال آلات موسيقى و مثل آن امورى كه موجب اذيت اهل بيت عليهم السلام مىشود ، هتك ننموده و نيز در ترويج شعائر حسينى ، به نحوى كه بين طائفهء بر حق شيعه معروف است ، و زنده نگه داشتن مظلوميت اهل بيت عليهم السلام در طول تاريخ و گذر زمان تلاش نمايند ، و براى كسانى كه در اين شعائر تشكيك كرده و در جهت تغيير ، تبديل يا محو آن تلاش مىكنند ، مجالى باقى نگذارند كه اين شعائر ، همان چيزى است كه سيرهء علماى ابرار ما ، بر آن جارى است و شيعيان مخلص اهل ولاء در طول قرون متمادى بر آن مشى كرده‌اند و اين خود ، به كار بستن دستورالعملى است كه از حضرات معصومين عليهم السلام وارد شده است كه فرموده‌اند : ومَنْ جَلَسَ مَجْلِساً يُحْيى فِيهِ أَمْرنا لَمْ يَمُتْ قَلْبُهُ يَوْمَ تَمُوتُ الْقُلوب « 1 » ، و نيز وارد شده است : انّ البكاء والجزع مكروه للعبد في كل ما جزع ، ما خلا البكاء والجزع على الحسين بن على عليه السلام فانه فيه مأجور « 2 » . همه مؤمنين مىدانند كه اينجانب وقتى مشاهده نمودم كه بعضى از

--> ( 1 ) - عيون اخبار الرضا عليه السلام ، ج 2 ، ص 264 ؛ وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 502 . ( 2 ) - كامل الزيارات ، ص 201 ، ح 286 ؛ جامع احاديث الشيعه ، ج 12 ، ص 557 ؛ وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 507 ، ح 13 .